SZTUCZNE PRZEMIANY JĄDROWE

Pierwszą sztuczną przemianę jąder atomowych przeprowadził Ernest Rutherford w 1919 roku. Przepuszczając cząstki alfa przez warstwę azotu, stwierdził powstawanie trwałego izotopu tlenu - 17 oraz obecność protonów. Tę reakcję możemy zapisać w następujący sposób:

Gwiazdka przy symbolu jądra oznacza jądro nietrwałe.
Taką reakcję jądrową możemy zapisać w sposób uproszczony:

Jest to ogólnie przyjęty sposób zapisywania reakcji jądrowych.

Jednym z najwcześniej otrzymanych pierwiastków promieniotwórczych (ß+) był azot o liczbie masowej 13, powstający w czasie naświetlania boru - 10 cząstkami alfa:

Zapis uproszczony:

Podobne wyniki otrzymano podczas naświetlania glinu cząstkami alfa, co prowadzi do wytworzenia promieniotwórczego fosforu:

Za to odkrycie Irena i Fryderyk Joliot - Curie otrzymali nagrodę Nobla w 1935 roku.

 

 

Zmiana jednego pierwiastka w inny stała się rzeczywistością. Również złoto możemy uzyskać w sposób sztuczny, na przykład bombardując rtęć-198 neutronami:

Jednak powstałe w tej reakcji złoto jest promieniotwórcze i rozpada się z powrotem na rtęć:

Możemy uzyskać trwałe złoto w wyniku bombardowania neutronami jąder platyny-196. Tym razem jednak złoto powstaje z kosztowniejszego pierwiastka, a więc reakcja jest nieopłacalna.

Tabela przedstawia niektóre izotopy promieniotwórcze otrzymywane sztucznie:

izotop nazwa promieniowanie okres półrozpadu
azot    10,5 minut
sód 15 godzin
fosfor 14,3 dni
siarka 87,1 dni
potas    12,5 godziny
wanad 16 dni
technet 6 godzin
jod    8 dni
kobalt    5,23 lat
stront 27,43 lat
cez    29,86 lat
iryd    74,14 dni
złoto    2,7 dni
tal 3 lata

W symbolu technetu litera m (m - metatrwały) oznacza niestabilny stan energetyczny jądra technetu po reakcjach jądrowych. Ma ono nadmiar energii, którą wypromieniowuje w postaci promieniowania gamma.