PRAWO ROZPADU

Liczba rozpadających się jąder na jednostkę czasu jest proporcjonalna do liczby wszystkich jąder w próbce. Stosunek ilości rozpadających się jąder do czasu w którym zachodzi rozpad nazywamy aktywnością źródła promieniotwórczego. Jednostką aktywności jest 1 becquerel (1Bq) - umówiono się, ze aktywność 1Bq ma źródło dla którego rejestruje się 1 rozpad w ciągu 1 sekundy.
Badania wykazały, że aktywność źródeł promieniotwórczych maleje z upływem czasu. Przebieg tej zależności opisuje równanie: 

gdzie: 
A₀ - oznacza aktywność źródła na początku doświadczenia, 
A - oznacza aktywność źródła po upływie czasu t,
 - oznacza współczynnik, którego wartość jest różna dla różnych źródeł promieniotwórczych. Dla danego źródła jest on stały, nazywamy go stałą rozpadu.

 Według podobnej zależności możemy obliczyć ilość jąder pierwiastka pozostałych po czasie t:

gdzie:
N - ilość jąder pozostałych po czasie t
N₀ - początkowa ilość jąder pierwiastka.

Z powyższego równania wyprowadzamy wniosek, że liczba jąder promieniotwórczych wykładniczo maleje z upływem czasu. Istnieje charakterystyczny dla danego źródła promieniotwórczego czas, po którym liczba jąder promieniotwórczych maleje dwukrotnie, jest on związany ze stałą rozpadu następującą zależnością:

Czas T nazywamy czasem połowicznego rozpadu.

Możesz sam sprawdzić jak wygląda krzywa rozpadu: uruchom

Tabela przedstawia czasy połowicznego rozpadu dla niektórych źródeł promieniotwórczych:

izotop	nazwa	czas połowicznego rozpadu T [lat]	rodzaj rozpadu
	tryt	12,3	ß -
	węgiel	5730	ß -
	potas		ß -
	rubid		ß -
	cyrkon		ß -
	ind		ß -
	jod	8,1 dni	ß -
	neodym
	samar
	ren		ß -
	rad	1600
	uran