Promieniowanie neutronowe

W 36 lat po odkryciu promieniotwórczości naturalnej angielski fizyk CHADWICK odkrył promieniowanie neutronowe (neutrony), które przenika nawet przez osłony ołowiane. W celu ochrony przed tym promieniowaniem stosuje się materiały, które składają się z substancji mających jądra pochłaniające neutrony. W tym celu szczególnie przydatny jest kadm (Cd). Często stosowanym materiałem są specjalnie przygotowane odmiany betonu zawierające sole baru (Ba), tzw. baryto-betonem. Osłonę przed promieniowaniem neutronowym stanowi także woda lub parafina. Drewno jest trzykrotnie skuteczniejszą osłoną przed promieniowaniem neutronowym niż przed promieniowaniem gamma, pomimo że w obu wypadkach stanowi słabą osłonę. W przyrodzie promieniowanie neutronowe występuje bardzo rzadko. Jest ono składnikiem promieniowania kosmicznego, równie rzadko powstaje podczas samorzutnych rozpadów jąder uranu. Także oddziaływanie cząstek alfa (pochodzących z przemian naturalnych izotopów promieniotwórczych) z jądrami licznych pierwiastków (np. boru, berylu) prowadzi do powstawania neutronów.

Promieniowanie neutronowe można otrzymać w laboratoriach przez „bombardowanie" cząstkami alfa jąder pierwiastków lekkich. Nowo powstałe jądro wzbogacone dwoma dodatkowymi protonami i dwoma neutronami stara się wrócić do równowagi energetycznej przez wypromieniowanie neutronu.